Włochy –
La dolce vita.

Północne Włochy łączą na małej przestrzeni trzy zupełnie różne światy podróży. Jezioro Garda, delikatnie otoczone oliwkowymi drzewami i sadami cytrynowymi, jest najcieplejszym słodkowodnym kąpieliskiem na północ od Alp – z windsurferami na wodzie i średniowiecznymi ruinami zamków w tle. Wenecja jest przeciwieństwem wszystkiego, co czyni normalne miasto: żadnych samochodów, żadnych prostych dróg, żadnego zaufania do własnej orientacji. Kto wędruje przez sestieri wczesnym rankiem lub późno wieczorem, doświadcza miasta o uwodzicielskim pięknie. A Dolomity na północnym wschodzie to dla wędrowców i wspinaczy najbardziej spektakularne góry Europy.

Toskania jest tym, o czym wielu myśli, marząc o Włoszech. Florencja z Uffizi, Bargello i Dawidem Michała Anioła – skarbiec sztuki o oszałamiającej gęstości. Siena z jej średniowieczną atmosferą i muszlowatą Piazza del Campo. A potem zaplecze: Val d'Orcia, aleje cyprysów, winnice i gospodarstwa agriturismo, gdzie slow travel znajduje swą najpełniejszą formę. Toskania podrożała – ale spełnia swoje obietnice.

Wybrzeże Amalfitańskie to być może najpiękniejsza droga nadmorska na świecie – i wie o tym prawie każdy podróżnik, dlatego latem jest odpowiednio tłoczna. Positano, Ravello z jego hotelowym ogrodem wysoko nad morzem, Amalfi z katedrą w centrum małego placu: piękno nie jest przesadzone, nawet jeśli zdjęcia kłamią, pomijając wąskie uliczki i schody. Wybrzeże najlepiej odkrywać promem między miejscowościami – omijając korki na drodze nadmorskiej.

Sycylia jest najbardziej niedocenianym celem podróży we Włoszech. Greckie świątynie w Agrygencie są w lepszym stanie niż wiele budowli w samej Grecji. Barokowe Noto na południowym wschodzie świeci złotem w wieczornym świetle. Etna dymi i paruje jako największy czynny wulkan Europy. A kuchnia sycylijska – arancini, caponata, świeży miecznik, cannoli – to najbardziej ekscytująca regionalna kuchnia Włoch. Kto nie zna jeszcze wyspy, ma przed sobą jeden z najlepszych powodów do podróży w Europie.

Rzym nie potrzebuje wprowadzenia, ale zasługuje na uczciwe ostrzeżenie: nie można zobaczyć tego miasta w trzy dni – w trzy dni można je jedynie przeczuć. Galeria Borghese (koniecznie zarezerwuj wcześniej) to jedna z najlepszych kolekcji Europy w przepięknym barokowym pałacu. Trastevere wieczorem, gdy program turystyczny jest odhaczony, pokazuje dzielnicę, która zachowała swoją godność. A spacer od Schodów Hiszpańskich przez Panteon do Piazza Navona – to urbanistyka na poziomie, którego żaden inny kraj na świecie nie oferuje. Uczciwa uwaga o cenach: Włochy rzadko są tanie, ale prawie zawsze warte wydatku.