Majorka –
Więcej niż plaże.

Majorka ma problem z wizerunkiem — i ten wizerunek jest w dużej mierze niezasłużony. Wyspa, długo uważana za destynację masową, jest znacznie bardziej zróżnicowana niż jej reputacja. Góry Tramuntana na północnym zachodzie to Światowe Dziedzictwo UNESCO i jeden z najbardziej spektakularnych krajobrazów górskich w basenie Morza Śródziemnego. Miejscowości takie jak Valldemossa, gdzie Frédéric Chopin spędził kiedyś zimę, i Deià, która stała się kolonią artystyczną i nadal nią jest, należą do najpiękniejszych miejsc w Hiszpanii. Majorka zawodzi tylko wtedy, gdy ograniczacie się Państwo do Ballermann i Playa de Palma.

Palma de Mallorca to prawdziwe europejskie miasto — kosmopolityczne, tętniące życiem i z historycznym centrum, które może rywalizować z innymi europejskimi miastami. Gotycka katedra La Seu majestatycznie góruje nad portem, muzeum sztuki nowoczesnej Es Baluard zaskakuje jakością na poziomie międzynarodowym, a restauracje w starym mieście oferują tapas na poziomie Barcelony. Jeden dzień w Palmie zmienia sposób postrzegania całej wyspy.

Plaże Majorki nie są wszystkie takie same — i to jest dobra wiadomość. Na północy Cala Torta i Cala Mesquida oferują dzikie krajobrazy przybrzeżne bez infrastruktury turystycznej. Na południu leży Es Trenc, najdłuższa naturalna plaża Majorki z drobnym białym piaskiem i turkusową wodą. Na zachodnim wybrzeżu Cala Deià zaskakuje dramatycznym krajobrazem: mała, otoczona skałami, z widokiem na masyw Tramuntany.

Uczciwa informacja: lipiec i sierpień są zatłoczone i drogie na Majorce. Kto chce zobaczyć wyspę z jej najlepszej strony, powinien przyjechać w maju lub czerwcu — wtedy drzewa migdałowe i pomarańczowe kwitną, temperatury są idealne, a wyspa nadal należy głównie do swoich mieszkańców.