Italië –
La dolce vita.

Noord-Italië combineert op een kleine oppervlakte drie totaal verschillende reiswerelden. Het Gardameer, zachtjes omgeven door olijfbomen en citroengaarden, is de warmste zoetwaterzwembestemming ten noorden van de Alpen – met windsurfers op het water en middeleeuwse kasteelruïnes op de achtergrond. Venetië is het tegendeel van alles wat een gewone stad kenmerkt: geen auto's, geen rechte wegen, geen vertrouwen op je eigen oriëntatie. Wie vroeg in de ochtend of laat in de avond door de sestieri dwaalt, ervaart een stad van betoverende schoonheid. En de Dolomieten, in het noordoosten, zijn voor wandelaars en bergbeklimmers het spectaculairste gebergte van Europa.

Toscane is wat velen bedoelen als ze dromen over Italië. Florence met de Uffizi, het Bargello en Michelangelo's David – een kunstdepot van overweldigende dichtheid. Siena met zijn middeleeuwse sfeer en de schelpmormige Piazza del Campo. En dan het achterland: de Val d'Orcia, cipreslanen, wijngaarden en agriturismo-hoeven waar het slow-travel-model zijn puurste vorm vindt. Toscane is duurder geworden – maar het houdt wat het belooft.

De Amalfikust is misschien de mooiste kustweg ter wereld – en dat weet vrijwel elke reiziger, wat in de zomer ook overeenkomstig veel bezoekers trekt. Positano, Ravello met zijn tuinhotel hoog boven zee, Amalfi zelf met de dom in het centrum van het kleine plein: de schoonheid is niet overdreven, ook al liegen de foto's doordat ze de smalle steegjes en trappen weglaten. De kust verken je het best per veerboot tussen de plaatsen – en zo ontsnap je aan het verkeer op de kustweg.

Sicilië is Italië's meest onderschatte reisbestemming. De Griekse tempels van Agrigento zijn in betere staat dan veel bouwwerken in Griekenland zelf. Het barokke Noto in het zuidoosten gloeit gouden in het avondlicht. De Etna rookt en dampt als grootste actieve vulkaan van Europa. En de Siciliaanse keuken – arancini, caponata, verse zwaardvis, cannoli – is de meest opwindende regionale keuken van Italië. Wie het eiland nog niet kent, heeft een van de beste reisredenen van Europa nog voor zich.

Rome heeft geen inleiding nodig, maar wel een eerlijke opmerking: je kunt de stad niet zien in drie dagen – je kunt haar in drie dagen slechts vermoeden. De Borghese Galerij (beslist vooraf boeken) is een van de beste collecties van Europa in een prachtig barokpaleis. Trastevere in de avond, als het toeristenprogramma is afgewerkt, toont een wijk die zijn waardigheid heeft bewaard. En de wandeling van de Spaanse trappen via het Pantheon naar de Piazza Navona – dat is stedenbouw op een niveau dat geen ander land ter wereld biedt. Een eerlijke noot over de prijs: Italië is zelden goedkoop, maar bijna altijd de uitgave waard.